Nie było jednego początku
„Pierwszy film” może oznaczać pierwszą sekwencję zdjęć, ruchomy obraz dla jednego widza, projekcję, pokaz publiczny albo płatny program. Każda definicja wskazuje inny moment.
Latarnie magiczne i zabawki optyczne poprzedzały kino. Chronofotografia dzieliła ruch na kadry, a elastyczna taśma umożliwiła dłuższe sekwencje.
Od wizjera do wspólnego ekranu
William Kennedy Laurie Dickson i zespół Edisona opracowali Kinetograph i Kinetoscope, oglądany na początku lat 90. XIX wieku przez jedną osobę w wizjerze.
Projektory rozwijano równolegle. Cinématographe braci Lumière był przenośny i niezawodny. Ich płatny paryski pokaz 28 grudnia 1895 roku jest ważnym kamieniem milowym, nie jedynymi narodzinami kina.
Dlaczego złożona wersja ma znaczenie
Film od początku był współpracą mechaniki, chemii, fotografii, występu, projekcji i biznesu. Opowieść o jednym bohaterze pomija asystentów, konkurencyjne systemy i widownię.
Kino zaczynało się więc wiele razy: w laboratoriach i warsztatach, na jarmarkach i w salach wykładowych, a w końcu we wspólnej uwadze publiczności zwróconej ku ekranowi. Jego początek najlepiej rozumieć jako sieć eksperymentów, które nauczyły się tworzyć doświadczenie.